Świętochłowice-Zgoda – Obóz. W czasie okupacji hitlerowskiej funkcjonował w Świętochłowicach koło Katowic podobóz męski KZ Auschwitz-Birkenau (od 26 maja 1943 do 23 stycznia 1945 r.), przy zakładach zbrojeniowych „Zgoda” (niem. Eintrachthütte). Na podstawie dokumentacji prowadzonej w obozie macierzystym w Oświęcimiu i Kierownikami delegatur są pracownicy Biura Wojewody realizujący w szczególności zadania w zakresie współpracy ze społecznościami lokalnymi. Do podstawowych zadań kierownika delegatury należy, w szczególności: reprezentowanie Wojewody na terenie działania delegatury; przyjmowanie klientów w sprawach petycji, skarg i wniosków; Gminny obowiązek pamięci. 15.07.2008. Rady gmin i wojewodowie będą ustalać miejsca pamięci narodowej – przewiduje projekt ustawy przygotowanej przez PiS. Szefowie samorządów zdecydują o rozbiórce obiektu wzniesionego w celu upamiętnienia wydarzeń lub osób niezasługujących na uczczenie. Projekt dotyczy ustanawiania, utrzymywania Witamy na stronie internetowej Cmentarza Komunalnego w Płocku. Zapraszamy do zapoznania się z zawartością strony i skorzystania z interaktywnego planu cmentarza. Oddajemy do Państwa dyspozycji system GROBONET PRO umożliwiający odnalezienie swoich bliskich w bazie osób pochowanych oraz zlokalizowanie ich grobu na dokładnej mapie w Opocznie. 26-300 Opoczno, ul. Kwiatowa 1a. tel. 44 741 49 00 fax. 44 741 49 01. e-mail kontakt PEŁNE DANE TELEADRESOWE » POLITYKA PRYWATNOŚCI / RODO ». SP Opoczno. Cmentarz Miejski w Płocku. ul. Kobylińskiego. Parafia św. Bartłomieja w Płocku. Cmentarz rzymskokatolicki w Płocku – cmentarz założony w 1876 jako przedłużenie (założonego w 1780) cmentarza starego. Należy do parafii św. Bartłomieja, zajmuje powierzchnię 6,11 ha, ograniczoną ulicami Kobylińskiego, Miodową i Łukasiewicza. 17 marca 2023. 436. 0. W Polsce jest wiele miejsc, które stanowią ważne punkty pamięci narodowej. Te miejsca związane są z różnymi wydarzeniami, które miały duży wpływ na historię Polski oraz Polaków. W artykule przedstawimy najważniejsze „Miejsca pamięci narodowej” w Polsce i opiszemy je szczegółowo. 1. Muzeum Powstania 640 lat Koronowa. Rok 2008 Rokiem Cystersów. Miejsca Pamięci Narodowej. Miasta i gminy partnerskie. Pomoc społeczna. Samorząd lokalny. Transmisja on-line oraz nagrania z obrad sesji Rady Miejskiej w Koronowie. Rolnictwo. Sołectwa w Gminie Koronowo. specyficznego miejsca pamięci. Praca stanowi ważny wkład w dotychczasową wiedzę o sposobie działania propagandy w okresie PRL, a jednocześnie podejmuje wiele zagadnień stawianych w literaturze przedmiotu w związku z Westerplatte, pokazując zakres mistyfikacji w dotychczasowych opracowaniach na ten temat. Wypracowany model analizy Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej. Uroczystość wręczenia Medalu odbyła się w Liceum Ogólnokształcącym w Złoczewie 28. kwietnia 2011 roku. Medal wręczył prof. dr hab. Andrzej Krzysztof Kunert – Sekretarz Generalny Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. URSZULA EWA ŁUKOMSKA. Urodziła się 1 stycznia 1951 r. w Starcach (pow p31Nhhc. Zapraszamy na Ziemię Płocką, urokliwą piastową krainę, na Równinie Mazowieckiej, w sercu Polski, sięgającą swą historią wieków średnich. Współczesny powiat płocki położony na północno-zachodnim Mazowszu jest jednym z największych powiatów w regionie i w kraju. W naszych granicach administracyjnych o powierzchni blisko 1800 km2 zawiera się 15 samorządów: 3 gminy miejsko-gminne (Drobin, Gąbin, Wyszogród) i 12 gmin wiejskich(Bielsk, Bodzanów, Brudzeń Duży, Bulkowo, Łąck, Mała Wieś, Nowy Duninów, Radzanowo, Słubice, Słupno, Stara Biała, Staroźreby). Nazewnictwo decyduje o unikatowych walorach danego obszaru. Jest ważnym elementem tradycji regionalnej. Nazwy własne miejscowości, rzek, mokradeł i innych miejsc topograficznych, nazwiska, przydomki, itp. są często – przy braku innych źródeł historycznych – jedynym śladem przeszłości. Na wstępie warto zwrócić uwagę na nazwy miejscowości. Naukowe badania językoznawcze dotyczące mazowieckich ziem położonych na północ od Wisły i Bugu wykonał i opublikował Karol Zierhoffer. Autor ustalił, że cechą lokalną na tym obszarze jest występowanie nazw tzw. włodyczych, czyli rodowych. W powiecie płockim nazwą tego typu są np. Krzykosy (utworzone od rzeczownika osobowego Krzykos) czy odimienne, np. Dobrzyków w gminie Gąbin (od imienia Dobrzyk). Duża grupa nazw pochodzi od cech ukształtowania terenu – są to nazwy topograficzne, np. Bielsk (utworzone od słowa biel, czyli mokradło, bagnista łąka), Zakrzewo (od miejsca położonego za krzakami), Kępa (rzeczna wyspa), a także Łęg (podmokła łąka), Mokrzk (kiedyś pisane „Mokrsk”, zatem: mokre miejsce) i inne. Szczególnie interesujące dla problematyki związanej z tradycją Mazowsza są nazwy kulturowe. W nazwie wsi Staroźreby występuje staropolski źreb, oznaczający los, udział ziemi, miarę roli, łan. Również Wyszogród – to w pierwotnym znaczeniu gród położony na wzgórzu. Kilka miejscowości w powiecie płockim ma nazwy wskazujące, iż są to średniowieczne osady służebne, których mieszkańcy wypełniali określone obowiązki względem księcia: w Kobylnikach hodowano konie, w Sokolnikach układano sokoły do polowań, a w Psarach – psy, natomiast mieszkańcy Kuchar oraz Szewców – obsługiwali zapewne pański dwór. Wśród nazw miejscowych obecnego powiatu płockiego – językowo bezsprzecznie polskich – zdarzają się również obcego pochodzenia, np. nazwa wsi Wilkęsy (w gminie Drobin) pochodzi niewątpliwie z języka Prusów, plemienia najeżdżającego we wczesnym średniowieczu ziemie Mazowsza. Liczymy ponad 109 tys. mieszkańców. Wobec wyodrębnienia Płocka, ze statusem miasta na prawach powiatu, nasza struktura rozpoznawalna jest jako powiat płocki – ziemski. Nazwa jest adekwatna do bogactwa naszej ziemi, zarówno w walory rolnicze, jak również turystyczne i przyrodniczo-kulturowe. Siedzibą samorządu powiatu jest Płock, książęcy gród nad szeroko rozpostartą Wisłą. Tu, na wysokiej skarpie wznosi się bazylika katedralna, której początki budowli sięgają XI wieku. Zachwyca w niej bogata polichromia i replika słynnych Drzwi Płockich. Kaplica królewska kryje prochy władców Polski: Władysława Hermana i jego syna Bolesława Krzywoustego. Muzeum Mazowieckie w Płocku słynie z najbogatszych w kraju zbiorów sztuki secesyjnej. Bogactwo naszego dziedzictwa kulturowego to wspaniałe świątynie z pieczołowicie utrzymanymi wnętrzami, świadczącymi o dawnej świetności i szacunku do przeszłości dziejowej Ziemi Płockiej. Warto zwiedzić nasze najstarsze obiekty sakralne: późnoromański ceglany kościółek w Rokiciu z XIII w., zabytek klasy „O”, o którym głosi legenda, że tu zostały ukryte skarby Templariuszy. Swym pięknem i oryginalnością zachwycają XVII i XVIII-wieczne drewniane kościoły w Troszynie i Dobrzykowie. Ważną rolę w dziedzinie upowszechniania lokalnych tradycji, a tym samym promowaniu regionu, spełniają placówki muzealne i regionalne izby pamięci, a także stowarzyszenia, szkolne koła zainteresowań, regionaliści. Przykładem może być działalność Społecznego Muzeum Ziemi Gąbińskiej im. Sławoja Felicjana Składkowskiego. Niezależnie od stałej ekspozycji prezentującej postać polityka i generała Sławoja Felicjana Składkowskiego organizowane są tu często bardzo interesujące wystawy czasowe, poświęcone historii regionu, upamiętniające wojenne dramaty, opowiadające o patriotyzmie oraz codzienności mieszkańców Gąbina i okolic. Muzeum powstało z inicjatywy Towarzystwa Miłośników Ziemi Gąbińskiej, działającego w Gąbinie od 1975 roku. Dzięki społecznej pracy członków Towarzystwa istnieje nie tylko placówka muzealna, ale również organizowane są uroczystości patriotyczne, sesje popularnonaukowe, konkursy (np. Gąbin moje miasto – wczoraj i dziś, Wojna i okupacja na terenie Gąbina i okolic). Bogate archiwum TMZG służy magistrantom i doktorantom oraz autorom publikacji historycznych. Istotne dla procesu kształtowania świadomości historycznej, patriotycznej i kulturowej dzieci i młodzieży są działania edukacyjne prowadzone przez szkoły. W Bodzanowie przy Publicznym Gimnazjum im. Polskiej Organizacji Zbrojnej działają Koło Historyczne oraz Koło Towarzystwa Przyjaciół Armii Krajowej. Dzięki współpracy szkoły z wieloma instytucjami i organizacjami samorządowymi oraz stowarzyszeniami program działań podejmowanych przez młodzież jest imponujący. Uczniowie poznają historię regionu i poszukują jej specyficznych elementów, które można wykorzystać w opracowaniu oferty turystycznej. Uczestniczą w projektach polegających na poznawaniu folkloru polskiego, żydowskiego, historii osadników olenderskich. Współpracują ze Związkiem Kombatantów Rzeczpospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych, Żydowskim Instytutem Historycznym, Fundacją Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego, Muzeum Mazowieckim. Archiwizują stare fotografie. Wydają „Zeszyty Historyczne” i współredagują „Gazetę Gminy Bodzanów” ze stałą rubryką „Galeria Historyczna”. Dobrą formą upowszechniania wiedzy historycznej i dziedzictwa kulturowego są różnorodne tablice informacyjne, które nie tylko zachęcają turystów do zwiedzania powiatu płockiego, ale także przekazują zamieszczoną na nich rzetelną informację dotyczącą miejscowości czy najbliższej okolicy. Takie tablice są w Orszymowie i Lasocinie. Powstały one w ramach projektu „Tablice pamięci”, zrealizowanego przez dzieci i młodzież ze Szkoły Podstawowej w Małej Wsi i Społecznego Liceum Ogólnokształcącego w Małej Wsi ze środków Fundacji Wspomagania Wsi oraz Gminnego Ośrodka Kultury. Na terenie powiatu płockiego, w ramach ponadlokalnego projektu „Terenowy System Informacji”, ustawione zostały wielkoformatowe plansze zachęcające turystów do zwiedzania powiatu. Fachowo zaprojektowane tablice z promocyjnym hasłem, czytelną mapą, legendą i opisem znajdują się w Grabinie, Woli Łąckiej, Nowym Duninowie, Reczynie i Drobinie. O piastowskich korzeniach Ziemi Płockiej świadczą pozostałości średniowiecznych siedlisk w Proboszczewicach i Szeligach, gdzie do dziś pozostały czytelne resztki wałów i fosy. „Perełką” architektoniczną naszego powiatu jest Pałac w Łącku z 1873 r., była letnia rezydencja Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego, założyciela Stada Ogierów, obecnie pięknie odrestaurowany. Spośród pałaców i dworów na terenie powiatu: w Słubicach, Bromierzyku, czy Worowicach urzeka zabytkowy dwór rodziny Gorzechowskich w Kucharach, gdzie w latach 1920-1939 tu mieszkała i tworzyła Helena Mniszkówna, autorka „Trędowatej”. Niektóre zabytkowe dwory zostały zaadoptowane na domy pomocy społecznej w Brwilnie, Goślicach, Koszelewie, Miszewie Murowanym Wyszogrodzie i Zakrzewie, gdzie samorząd powiatu zapewnia ludziom potrzebującym profesjonalną opiekę i godne życie. Dzięki ciągłym inwestycjom i modernizacjom obiektów szkolnych młodzież z terenów wiejskich kształci się w coraz nowocześniejszych warunkach i otrzymuje coraz bogatszą ofertę kierunków nauczania. Powiat jest organem prowadzącym dla ponadgimnazjalnych szkół w: Gąbinie, Wyszogrodzie, Staroźrebach, Goślicach i Płocku. Martyrologium Ziemi Płockiej stanowią miejsca pamięci narodowej, pomnik ofiar wojny bolszewickiej z 1920 roku w Bielinie, gm. Słupno, odsłonięty w 2001 roku, z tablicą upamiętniającą nazwiska dziewiętnastu poległych bohaterów, mogiła rozstrzelonych w latach 1940-1945 300 mieszkańców Płocka i okolic w lasach brwileńskich, gm. Stara Biała, pomnik na cmentarzu parafialnym w Bielsku poświęcony poległym w I wojnie światowej, cmentarz żołnierzy poległych w Kampanii Wrześniowej w Dobrzykowie, gm. Gąbin oraz Wzgórze Pamięci w Wyszogrodzie, swoiste sacrum przepiękny pomnik – jakoby starożytny kamienny krąg – czczący herosa Armii „Poznań” i „Pomorze” odsłonięty w 1999 roku, w 60 rocznicę Bitwy nad Bzurą. Najbogatsza na Mazowszu sieć jezior i malowniczy krajobraz Wisły, „dziko” meandrujące rzeki, rzeczki i strumyki są tu rajem dla amatorów sportów wodnych, kajakarzy, żeglarzy, motorowodniaków, ciekawskich nurków i wędkarzy. Powiat płocki doskonale spełnia warunki do plażowania i orzeźwiających kąpieli. Wysoki standard urlopowania nad wodą zapewniają hotele: „Dębowa Góra” w Rumunkach oraz „Rusałka” w Grabinie, gm. Łąck. Do wypoczynku na łonie natury zapraszają stanice wodne i ośrodki turystyczne, a przede wszystkim gospodarstwa agroturystyczne, które oferują wypoczynek z dala od wielkomiejskiego zgiełku, wśród pól, lasów, urokliwych zagajników, nad jeziorem lub nad leniwie snującą się strugą. Turysta, pozna tu smak staropolskiej, domowej kuchni, tradycyjnych potraw, zup, mięsiw i ryb przyprawianych ziołami z mazowieckich łąk. Odnajdzie tu spokój, naturalne piękno przyrody, ukojenie pośród barwnego krajobrazu, w otoczeniu sędziwych lasów, śpiewu łopocących ptaków, połyskujących rybich łusek, tuż pod jeziorną taflą. Warto zatrzymać się, na chwilę, na leśnych duktach Brudzeńskiego Parku Krajobrazowego, zachwycić się pięknem przyrody, obfitym kwieciem, podpatrywać życie gniazdującego ptactwa i wolnożyjących tu szczęśliwych czworonogów. Warto przebyć edukacyjną ścieżkę przyrodniczą, przejechać po rowerowych szlakach w gminach Łąck i Gąbin. A dla potrafiących utrzymać się w siodle lub na oklep, zapraszamy do łąckiego Stada Ogierów, ośrodka jeździeckiego w Cierszewie, Janoszycach, czy Wilczkowie. Zapraszamy do udziału w naszych cyklicznych imprezach kulturalnych i rekreacyjno-sportowych: * Regaty żeglarskie o puchar Marszałka Województwa Mazowieckiego, Starosty Płockiego i Wójta Gminy Nowy Duninów, * Mistrzostwa w skokach przez przeszkody młodych koni w Łącku, * Jarmark Norbertański w Bodzanowie, * Przeglądy Zespołów i Kapel Ludowych w Staroźrebach oraz Orkiestr Dętych w Drobinie, * Dożynki Powiatu Płockiego organizowane w kolejnych gminach powiatu, * Powiatowy Dzień Ziemi w Słubicach, * Dzień Samorządu Terytorialnego. Cieszą nas sukcesy mieszkańców powiatu płockiego. Jednym z nich jest Paweł Szkopek, ubiegłoroczny mistrz Europy w zawodach motocyklowych. Koniecznie należy odwiedzić Galerię „Koszelówka”, która wystawia poplenerowe prace malarzy, grafików i rzeźbiarzy, artystów i utalentowanych amatorów, którzy ukochali tę ziemię i uwieczniają jej piękno w swojej artystycznej twórczości. Warte odwiedzin jest Muzeum Ziemi Gąbińskiej, posiadające unikalne w skali kraju, bogate zbiory dokumentów poświęconych życiu i działalności swojego patrona – Sławoja Felicjana Składkowskiego. Sielskości i łagodności naszej urokliwej Ziemi Płockiej dodają kołyszące się łany zbóż, barwne, soczyste owoce z obfitych sadów i zadbanych plantacji. Pasące się na zielonych pastwiskach domowe zwierzaki, hasające po polach zające, kojący szum drzew i zapach leśnego runa z wędrującymi maluczkimi stworzonkami radują nasze oczy i duszę. A tajemnicze, prastare kościółki i kapliczki wypełniają nas zadumą i ciekawością ich odkrywania. Robert Kalota w dniu został zarejestrowany pod nr Pl 7161 do Sprawy Operacyjnego Rozpracowania (SOR) krypt. "Sekta" nr 6779 jako "osoba do sprawy". Sprawa prowadzona była od przez Wydz. III KWMO w Płocku w związku z podejrzeniem istnienia nielegalnego związku młodzieżowego, działającego na terenie miasta Płocka. R. Kalota był podejrzewany o przynależność do w/w organizacji. Po zakończeniu czynności operacyjnych, materiały złożono do Wydz. "C" WUSW w Płocku pod nr 1135/II, a następnie zniszczono we własnym zakresie. Materiały o sygn. 1135/II zniszczono. Wpis na podstawie zapisów kartoteczno-ewidencyjnych. R. Kalota od był rozpracowywany (pod nr 7161) w ramach Sprawy Operacyjnego Rozpracowania (SOR) krypt. "Legionista" nr Pl 10602 prowadzonej od przez Wydział III WUSW w Płocku. Powodem rejestracji było podejrzenie o przynależność w/w do nieformalnej grupy młodzieżowej w Płocku. Materiały sprawy zniszczono w jednostce operacyjnej. Wpis na podstawie zapisów ewidencyjno-kartotecznych. Akta sądowe sprawy karnej, prowadzonej w związku z rozpowszechnianiem wrogiej, antypaństwowej propagandy w okresie od 198 do kwietnia 1983 na terenie miasta Płocka przez osoby będące członkami zdelegalizowanego związku "Solidarność" Region Płocki. W wyniku przeprowadzonego śledztwa funkcjonariusze KWMO w Płocku ustalili personalia szeregu osób biorących udział w tej zakrojonej na szeroką skalę propagandowej akcji. Przeszukania mieszkań, przeprowadzone u osób podejrzanych o w/w działalność, doprowadziły do aresztowania tychże osób, a następnie postawienia prokuratorskich zarzutów. Jedną z zatrzymanych wówczas osób był Robert Kalota, w którego mieszkaniu podczas przeszukania, mającego miejsce w dniu funkcjonariusze zarekwirowali nie tylko nielegalne wydawnictwa, ale także urządzenie do powielania zakazanej prasy i ulotek oraz maszynę do pisania. Robert Kalota podobnie jak inne zatrzymane w sprawie osoby, został osadzony w areszcie, w którym przebywał do Prowadzone śledztwo zostało zamknięte zaś akta sprawy dnia przesłano wraz z aktem oskarżenia do Sądu Rejonowego w celu dalszego prowadzenia sprawy. Rozstrzygnięcie w/w sprawy miało miejsce podczas posiedzenia sądu, które odbyło się w dniach 24 i Wówczas w stosunku do wszystkich osób oskarżonych w sprawie w tym również wobec Roberta Kaloty sąd, korzystając z przepisów nowo wprowadzonej ustawy o amnestii z dnia wydał postanowienie o umorzeniu postępowania karnego na okres próby 2 lat. Ponadto zarządzono przepadek na rzecz Skarbu Państwa wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów rzeczowych. W późniejszym czasie - na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Płocku, korzystając z przepisów ustawy z dnia o przebaczeniu i puszczeniu w niepamięć niektórych przestępstw i wykroczeń, wpisy w rejestrze skazanych odnośnie wszystkich osób skazanych w sprawie zostały usunięte. Natomiast w wyniku rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego z dnia Sąd Najwyższy w Warszawie na posiedzeniu z dnia uchylił postanowienie SR w Płocku, a postępowanie karne umorzył na podstawie art. 11 pkt. 1 Akta kontrolne śledztwa, prowadzonego w w/w sprawie złożono w Wydziale "C" WUSW Płock do nr 111/III. IPN BU 1144/1 t. 1-19. Materiały sprawy karnej, prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Płocku przeciwko jednemu z byłych czołowych działaczy "Solidarności" z regionu płockiego, kóry przed wprowadzeniem stanu wojennego pełnił funkcję przewodniczącego KPN-u w tymże regionie. Śledztwo prowadzone w powyższej sprawie przez funkcjonariuszy WUSW w Płocku pod nadzorem Prokuratora Rejonowego, zostało wszczęte w dniu a następnie sprawę wraz z aktem oskarżenia przekazano do sądu. W materiałach archiwalnych Robert Kalota występuje, jako jedna z osób przesłuchanych w trakcie prowadzonego śledztwa w charakterze świadka. Powodem przesłuchania ww., które miało miejsce w WUSW w Płocku był fakt znalezienia przez funkcjonariuszy w miejscu jego zamieszkania 4 egzemplarzy ulotek zatytułowanych "Odezwa", które Robert Kalota miał prawdopodobnie otrzymać od oskarżonego. Robert Kalota w trakcie przesłuchania odmawiał udzielania odpowiedzi na zadawane pytania, a protokół dot. złożonych przez niego zeznań, odczytano w trakcie późniejszej rozprawy sądowej. Ponadto z treści pytań zadawanych Robertowi Kalocie podczas przesłuchania wynika, iz był on również obiektem czynnego zainteresowania ze strony służb bezpieczeństwa z racji swych powiązań z solidarnościowym podziemiem. Przewód sądowy zakończono wydaniem wyroku w dniu IPN BU 517/15 (RSD 4/85, Ds. 774/85). Materiały Sprawy Operacyjnego Rozpracowania (SOR) krypt. "Federacja" o nr rej. Gd 50428, prowadzonej przez Wydział III-1 WUSW w Gdańsku, w okresie Sprawę operacyjną prowadzono w związku z działalnością nielegalnej organizacji młodzieżowej o nazwie Gdańska Federacja Młodzieży Walczącej, powołanej w w ramach działajacej ówcześnie Federacji Młodzieży Walczącej. Głównym celem organizacji wywodzącej sie ze środowiska młodzieży szkolnej IX Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku była walka z ustrojem panującym w Polsce poprzez kolportaż wydawanej prasy podziemnej, ulotek oraz organizownie wieców i manifestacji. Robert Kalota w materiałach prowadzonej sprawy wymieniany jest, jako autor jednego z artykułów, który zamieszczono w nr 1 nielegalnego pisma FMW, wydawanym pod nazwą "Wiatr od Morza". W powyższym artykule, zatytułowanym "Relacja" zostało zawarte streszczenie listu, jaki Robert Kalota wystosował do Prokuratury Rejonowej w Płocku, w dniu IPN Gd 0027/3839 t. 2 (19956/II). Sprawa Operacyjnego Rozpracowania SOR "Federacja" o nr rej. 97390, prowadzona przez Wydział III Departamentu III MSW w Warszawie, w związku z działalnością nielegalnej organizacji młodzieżowej o nazwie "Federacja Młodzieży Walczącej", będącej kontynuacją rozwiązanej "Federacji Młodzieży Szkolnej". Organizacja została powołana w czasie spotkania młodzieży szkolnej i pracującej z terenu Warszawy w czerwcu 1984. W dokumentach sprawy Robert Kalota wymieniany jest, jako czołowy działacz FMW regionu Płock-Kutno, który powołano w czerwcu 1986. W skład tejże grupy wchodziły głównie osoby, które tak jak Robert Kalota były wcześniej związane z podziemnymi strukturami zdelegalizowanej "Solidarności". Grupa działaczy z Płocka wydawała pismo "Orlęta", zajmowała sie kolportażem nielegalnych wydawnictw, ulotek, jej przedstawiciele malowali na murach budynków antykomunistyczne hasła oraz uczestniczyli w nielegalnych wiecach i manifestacjach. Działania operacyjne związane z rozpracowywaniem nielegalnej organizacji zakończono w związku z zawartymi w 1989 porozumieniami "Okrągłego Stołu", które umożliwiły FMW podjęcie jawnej działalności. Materiały sprawy złożono następnie pod nr 55598/II w Archiwum Biura "C" MSW w Warszawie. IPN BU 0248/191 (55598/II). Akta kontrolne wykroczenia, wytworzone w związku z prowadzonym przez WUSW w Płocku postępowaniem karno-administracyjnym w sprawie umieszczenia napisów i symboli o charakterze antypaństwowym na budynkach użyteczności publicznej miasta Płocka. Jednym z dwóch sprawców wykroczenia był Robert Kalota, zatrzymany przez funkcjonariuszy ZOMO w Płocku w nocy z 15/ w trakcie wykonywania napisów na elewacji budynków. Podczas przesłuchania, przeprowadzonego w dniu Robert Kalota odmawiał odpowiedzi na zadawane pytania. Akta prowdzonego postępowania w dniu zostały przekazane wraz z wnioskiem o ukaranie do Kolegium Rejonowego ds. wykroczeń przy Prezydencie Miasta Płocka w celu dalszego prowadzenia sprawy. Na posiedzeniu Kolegium, które odbyło się Robert Kalota został uznany winnym wykroczenia, mającego na celu wywołanie niepokoju publicznego lub rozruchów poprzez umieszczanie antypaństwowych haseł na elewacji blisko 10 budynków użyteczności publicznej, w wyniku czego został ukarany grzywną w kwocie 50 tys. zł oraz obciążony kosztami przywrócenia elewacji budynków do stanu pierwotnego. Orzeczenie wydane przez Kolegium w powyższej sprawie miało być również podane do publicznej wiadomości. Ponadto w trakcie późniejszej rozprawy rewizyjnej z dnia ww. orzeczenie zostało utrzymane w mocy. IPN BU 02944/128 (159/III). Materiały postępowania karno-administracyjnego prowadzonego przez WUSW w Płocku, w związku ze sprawą o wykroczenie. Powyższą sprawę wszczęto wobec uczestników i zarazem współorganizatorów kontrpochodu, który odbył sie w dniu na ulicach miasta Płocka w okolicy kościoła pw. św. Stanisława Kostki. W pochodzie wzięło udział blisko 100 osób, które niosąc transparenty, podnosiły okrzyki z antypaństwowymi hasłami. Jednym z kilku najaktywniejszych uczestników manifestacji był Robert Kalota, zatrzymany przez funkcjonariuszy MO i przewieziony w celu złożenia wyjaśnień do siedziby płockiego WUSW. Podczas przesłuchania, przeprowadzonego jeszcze tego samego dnia przez funkcjonariuszy WUSW, ww. odmówił składania zeznań. W dniu akta prowadzonego postępowania zostały przesłane wraz z wnioskiem o ukaranie Roberta Kaloty oraz pozostałych zatrzymanych uczestników manifestacji do Kolegium rejonowego ds. wykroczeń przy Prezydencie Miasta Płocka, w celu dalszego prowadzenia sprawy. Na posiedzeniu kolegium, które odbyło się Robert Kalota został uznany winnym zarzucanego wykroczenia, polegającego na podejmowaniu działań w celu wywołania rozruchów poprzez udział w tzw. kontrpochodzie, w którym wykrzykiwano antypaństwowe hasła i niesiono transparenty o złowrogiej treści i za ww. wykroczenie został ukarany grzywną w kwocie 40 tys. zł oraz obciążony kosztami postępowania sądowego w wysokości 1500 zł. Orzeczenie wydane w powyższej sprawie, pomimo złożonego odwołania zostało utrzymane w mocy w wyniku rozprawy rewizyjnej z dnia IPN BU 02944/167 (198/III). Akta paszportowe dot. Roberta Kaloty, zawierające wnioski o uzyskanie paszportu w celu wyjazdu za granicę. Ww. podejmował kilkukrotne próby uzyskania paszportu na wyjazd kolejno do Australii, dwukrotnie do Francji, a następnie do Berlina Zachodniego. Jednak z powodu dwukrotnego ukarania Roberta Kaloty przez Kolegium ds. wykroczeń w Płocku, z powodu jego działalności w strukturach podziemnej "Solidarności", zastosowano wobec Roberta Kaloty zastrzeżenie wyjazdu za granicę - Z-I-269/83 na okres od Kolejne postanowienie o zastrzeżeniu wyjazdów wydano w dniu (Z-222/88/EAPL/A) na okres od które odwołano w dniu IPN BU Pf 1056/34 (EAPL 034163). Zbiór rewizji nadzwyczajnych wniesionych przez Prokuratora Generalnego do Sądu Najwyższego w Warszawie, zarejestrowanych w repertoriach Wydziału Rewizji Nadzwyczajnych, prowadzony pod nazwą "Stan wojenny". Powyższe dokumenty stanowią rewizje wniesione w sprawach dot. osób represjonowanych z powodów politycznych, jaką było również postępowanie karne, w którym Robert Kalota i szereg innych osób ze środowiska podziemnej "Solidarności" Regionu Płock, zostali aresztowani i oskarżeni o wrogą państwu działalność, polegającą na kolportażu nielegalnej prasy i ulotek. Ww. rewizja, datowana na miała na celu uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 24 i i umorzenie postępowania karnego w trybie pkt. 1 IPN BU 725/7 (630/93). 31 Lipca 1649 (373 lata temu)W czasie powstania Chmielnickiego pod Łojowem (obecnie Białoruś) liczące 5 tysięcy żołnierzy wojska litewskie hetmana polnego Janusza Radziwiłła pokonały 17 tysięczną armię kozacką Stanisława (175 lat temu)We Lwowie wykonano wyroki śmierci na organizatorach antyaustriackiego powstania krakowskiego. Skazanymi byli: emisariusz Towarzystwa Demokratyczno-Polskiego Józef Kapuściński - na zdjęciu oraz sekretarz centralizacji TDP oraz dowódca oddziału powstańczego w 1846 roku Teofil (169 lat temu)Szpital powszechny we Lwowie jako pierwszy w świecie został oświetlony lampami naftowymi skonstruowanymi przez Ignacego (129 lat temu)Urodził się kapelan Wojska Polskiego, ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej Ignacy Skorupka, zginął w Bitwie (88 lat temu)Stefan Starzyński został mianowany komisarycznym prezydentem (78 lat temu)Komendant Obszaru Lwowskiego AK pułkownik Władysław Filipkowski został aresztowany przez NKWD, zwolniony z więzienia w 1947 (75 lat temu)Koniec Akcji „Wisła”, podczas której przesiedlono przymusowo ponad 140 tys. ludności ukraińskiej oraz ostatecznie zlikwidowano działalność oddziałów Ukraińskiej Powstańczej (74 lata temu)Władze komunistyczne skazały na śmierć Józefa Figarskiego ps. „Śmiały” żołnierza zgrupowania Armii Krajowej Eugeniusza Kaszyńskiego ps. „Nurt”, członka Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Aresztowany został 13 marca 1948 roku. Wyrok wykonano 24 września 1948 (18 lat temu)Zostało otwarte Muzeum Powstania Warszawskiego w Warszawie. O odnalezieniu masowych grobów w lesie białuckim (koło miejscowości Białuty) poinformował na miejscu dr Karol Nawrocki, prezes Instytutu Pamięci Narodowej: „Dokonano tu przerażającego porzucenia szczątków ludzkich, w większości ofiar obozu KL Soldau. Robiono to, aby by nikt nie poniósł odpowiedzialności za zbrodnie niemieckich nazistów. To się nie udało, bo Komisja Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z pełną determinacją poszukuje ofiar i bohaterów II wojny światowej. IPN nigdy nie pozwoli na to, by choć jedna ofiara została zapomniana” – podkreślił Nawrocki. Zapowiedział też zbadanie kolejnych sześciu miejsc, w których mogą znajdować się podobne groby. Niemcy, którzy nie chcieli, aby ktoś odnalazł szczątki zamęczonych i zabitych w obozie ludzi, palili ich ciała, a nawet mielili prochy, a na popiołach ludzkich sadzili las. Zwłoki przed spaleniem były okradane. W lesie białuckim odnaleziono 17,5 tony prochów ludzkich, co można przypuszczalnie określić na 8 tysięcy ofiar. Jeden z masowych grobów miał 28 metrów długości, a drugi 12 metrów, jamy miały głębokość około 3 metrów. W jamach grobowych w lesie białuckim archeolodzy znaleźli kilkaset artefaktów, na przykład guziki, szkaplerze i krzyżyki. W obozie Działdowie zginęli dwaj pasterze Kościoła płockiego. Abp Antoni J. Nowowiejski, biskup płocki oraz bp Leon Wetmański, jego sufragan zostali aresztowani przez Niemców w 1940 r. Od 28 lutego 1940 r. do 6 marca 1941 r. byli internowani w Słupnie koło Płocka, następnie więzieni w piwnicy budynku obecnego ratusza w Płocku, a później w hitlerowskim obozie w Działdowie. Abp Nowowiejski zmarł śmiercią męczeńską prawdopodobnie 28 maja 1941 roku, mając 83 lata, 60 lat kapłaństwa i 33 lata biskupstwa. Bp Wetmański zginął prawdopodobnie 10 października 1941 roku, mając 55 lat, 29 lat kapłaństwa i 13 lat biskupstwa. Do dziś nie ustalono miejsca, gdzie mogłyby znajdować się ich szczątki. 13 czerwca 1999 r. w Warszawie papież Jan Paweł II ogłosił obu biskupów Kościoła płockiego błogosławionymi, a abp. Nowowiejskiego postawił na czele 108 beatyfikowanych wtedy męczenników II wojny światowej. Abp Nowowiejski jest patronem Akcji Katolickiej Diecezji Płockiej. W obozie w Działdowie z wycieńczenia zmarła także w 1941 roku bł. s. Maria Teresa od Dzieciątka Jezus (Mieczysława Kowalska), klaryska kapucynka z klasztoru w Przasnyszu, beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II w 1999 roku, również znajdując się w gronie 108. Męczenników II wojny światowej. Płoccy biskupi męczennicy nie mają swojego grobu. Na początku grudnia 2018 roku biskup pomocniczy Mirosław Milewski poświęcił w sanktuarium Błogosławionych Męczenników w Działdowie symboliczny grób hierarchów. O upamiętnienie miejsca ich kaźni od wielu lat stara się Teresa Krowicka (ur. 1937) z Płocka, która jako dziecko była więźniem niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Soldau (Działdowo). Jest żywym świadkiem historii tamtych dramatycznych czasów i miejsca martyrologii Polaków i duchowieństwa polskiego. Wielokrotnie była zapraszana do szkół, aby opowiadać młodemu pokoleniu o trudnej historii Polski. Inicjuje też pielgrzymki, w tym młodych ludzi, do KL Soldau. Od lat jest zaangażowana w przekazywanie prawdy historycznej o obozie, starała się o to, aby Instytut Pamięci Narodowej poszukiwał prochów ludzi zamordowanych przez Niemców. Przyczyniła się do tego, że po wielu latach starań rozpoczęto tam remont jedynego budynku, pozostałego po KL Soldau. „W czwartym roku życia wraz z rodzicami i czwórką rodzeństwa przez pięć tygodni życia w obozie hitlerowskim doświadczyłam nieopisanej przemocy, wielkiego głodu, karmienia lurą i paraliżującego strachu, którego źródłem było bicie i rozstrzeliwanie ludzi, szczucie ich psami, torturowanie i znęcanie się nad nimi. Tam też po raz pierwszy w życiu dowiedziałam się, kto to jest święty: byłam świadkiem katowania uwięzionego księdza arcybiskupa Antoniego Juliana Nowowiejskiego. Wówczas moja mama powiedziała mi, że arcybiskup to jest «święty, który chodzi po ziemi»” – opowiada świadek tamtych czasów. Za swoją działalność, a także wieloletnią pracę dla Kościoła płockiego, w tym parafii katedralnej Teresa Krowicka w roku 2021 otrzymała nagrodę „Świadek Wiary”, przyznawaną przez Kapitułę pw. św. Michała Archanioła w Płocku, a w 2022 roku – krzyż „Pro Eccelsia et Pontifice” od papieża Franciszka. Obóz KL Soldau powstał w 1939 roku w celu eksterminacji polskiej inteligencji i duchowieństwa. Przeprowadzono w nim też akcję T4, polegającą na eliminacji osób umysłowo chorych, także Niemców. Nie wiadomo jeszcze dokładnie, ile osób zostało zamordowanych w Działdowie. Kompleks obozowy zlokalizowano w koszarach III Batalionu 32. Pułku Piechoty Wojska Polskiego, budynki usytuowane były w odległości 500 m od centrum miasta i zaledwie około 50 m od dworca kolejowego. Obecnie na terenie po KL Soldau prowadzone są prace remontowe. eg / Płock, Działdowo

miejsca pamięci narodowej w płocku